Во София деновиве се дискутира резултат од истражуване според кое околу 1,5 милиона Бугари би биле спремни да се жертват ако државата се наиде во опасност.
Дополнително, речиси 1 милион би се приявиле како доброволци.
Оваа броика не говори за „воина“.
Говори за вредносен систем што уште постои.
Зошто ова е незамисливо во Македония?
Не затоа што народите се „различни“.
Туку затоа што воспитуването е различно.
Во България уште од домот и училиштето се пренесуваат три ясни вредности:
- род
- семейство
- земя
Ова не се слогани, туку обврска и чест.
Во Македония, последните 30 години, центарот на идентитетот се премести кон:
- партия
- група
- табор
- „нашите и вашите“
Затоа каи нас секое прашане завршува со:
„За кого ?“
А каи Бугарите одговорот е поедноставен:
За Родината.
Историски факт што не се менува
Во Балканските војни (1912–1913):
- България имала околу 4 милиона население
- над 2 милиона биле мобилизирани или подготвени за бои
- тоа значи секој маж кои можел да носи пушка стоел на линия
Ниту по партиска директива.
Ниту по телевизиски повик.
Туку по крвна обврска кон земята и предците.
Ова е паметено во семеиства, не во учебници.
Што значи ова денес?
Истражувањето не мери „подготвеност за конфликт“.
Мери дали народот има компас.
Во България:
Родината уште стои над политиката.
Во Македония:
политиката стои над Родината.
Додека е така – не може да има масовна подготвеност за одбрана
Затоа овои процент каи нас е незамислив.
Заклучок
1,5 милиона не е броика.
Тоа е огледало на воспитуване.
Во България Родината е основа.
Во Македония Родината е тема за расправа.
Сѐ додека ова не се смени — разликата ке остане видлива,
и ке се чувствува во наиважните моменти.
#ipressmk
