Во явноста повторно се турка приказната дека внесуването на бугарската заедница во Уставот било „политички проблем“. Ова е истата матрица што политичарите я користат веке три децении – да создадат страв, наместо да решаваат oбврски што државата сама ги презела.

Бугарите во Северна Македония не се враг за никого.
Враг е стравот што политичките елити со години го хранат, за да го прикрият собствениот неуспех и да я задржат државата во статус кво.

Што навистина значи внесуването на бугарската заедница во Уставот?

– Не менува ничии идентитет
– Не го спори службениот язик
– Не создава нова история
– Не отвора автоматски нови спорови
– Не я загрозува државноста

Ова е европски стандард – признаване на заедница що реално постои. Скопие го има направено истото и за други заедници, без да создаде паника и политички митови.

Проблемот не е надвор – проблемот е внатре

Повеке од 30 години политичарите я користат темата „бугари“ за да собираат поени и да избегнат одговорност. Вистината е едноставна:
С.Македония во 2022 година сама прифати уставни промени како дел од европската рамка.

Одолговлекуването не я казнува София.
Го казнува собствениот народ, кои останува надвор од европските процеси.

Европа не бара откажуване од идентитет – бара владеене на правото

Уставната измена не е историска закана.
Таа е европска обврска що важи за сите држави кои сакаат да напредуваат кон членство.

Стравот што се продава во явноста не е историски.
Тои е политички – и намерно создаван.

Ясно е:

Бугарите во Устав не се враг.
Враг е стравот што я блокира Македония со децении.

Државата нема да пропадне од признаване на една автохтонна заедница.
Но може да пропадне од продолжуване на политичкото малодушие и одбиването да се заврши започнатото.


Димче Ямандиев
председател на Сдружение „Илиндень“ час от
Съединени Българи