На 10 март 1932 година, край селото Долно Сълне (денес Северна Македония), србските власти заловуват и по тежки мачения ги разстрелваат войводата Арсо Йовев Силянов – Локвички и неговиот соборец Петър Ацев.
Нивната смърт останува една от трагичните страници во историята на бугарското националноосвободително движение во Македония.
Войвода на Поречието
Арсо Локвички е революционер и деятел на ВМРО, роден во селото Локвица.
За време на Илинденско-Преображенското востание тои е во четата на Йордан Пиперката.
По востанието станува поречки войвода и води жестоки борби против четите на сръбската пропаганда во Поречието и Азот.
Во 1904 година неговата чета я разбива ренегатската чета на Тренко Руянов край селото Крапа.
Во 1905 година во борба мгу чети на ВМРО и србски пропагандни групи Арсо Локвички е ранет во десната нога.
Човек на железна воля
За него Стефан Аврамов пишува:
„Арсо беше еден от най-способните согледвачи. Без ни най-малка умора минуваше по 15 километри на час и умееше да ги прикрива трагите си. Тои беше любимец на четите и на местното население.“
Семейството му во селото Локвица живеело под постоянен притисок од србската пропаганда.
Во 1911 година тие дури се обидуваат да го подкупат со плата от три лири месечно, но Арсо го одбива тоа.
Последната мисия
По Првата светска война Арсо Локвички се преселува во Бугария и работи како строител.
Во 1922 година, по задача на Централния комитет на ВМРО, тои и Петар Ацев от Теово (Азот) заминуваат на нелегална мисия во Кичевско.
Во Скопско дваицата се заловени со революционерни позиви.
По тешки мачения воениот суд во Скопие ги осудува на смърт.
На 10 март 1932 година тие се разстрелани.
Голема загуба за ВМРО
Според Иван Михайлов, смртта на Арсо Локвички е една от най-големите загуби за ВМРО во Западна Македония.
Той пишува:
„Арсо Локвички беше здрав и корав по дух човек. Ниту секунда колебание – како да го оставаше трионот за да я земе пушката. Со таква преданост му служеше на ВМРО.“
Паметта за войводата
По време на Втората светска война, во 1942 година, во родното му село Локвица е основано читалище кое го носи неговото име.
Арсо Локвички е и прототип на войводата Дойчин во произведението на Димитър Талев „Гласовете ви чувам“.
🕯️ Поклон пред паметта на войводата Арсо Локвички и неговиот соборец Петар Ацев.
Тие остануваат символ на борбата на бугарите во Македония за свобода и достоинство.
